Dierexperimentencommissie

Commissies die dierproeven (vooraf) moeten beoordelen,  zgn. dierexperimentencommissies (DEC's ), zijn een uiting van pseudo-ethiek.

Wij houden graag de schijn op van beschaving.

.

Geen genezing: artrose

Artrose is een veelvoorkomende verouderingsgerelateerde aandoening, waarvoor op dit moment geen effectieve behandeling bestaat. 

 

Het ziektemechanisme van artrose is nog niet volledig opgehelderd.

 

 
Naast hormonale en biomechanische factoren spelen genetische factoren een belangrijke rol.

 

Bron: https://www.lumc.nl/0000/13043/13073/130611113955222

 

 ***

 

Commentaar

"nog niet volledig opgehelderd"

Is dit een persbericht voor kleine kinderen? Die kan Leiden (LUMC) nog wel voor de gek houden.

Gênante zelfoverschatting.

Onsmakelijk

Piet Moerland, bestuursvoorzitter van de Rabobank, noemt ruzie in het bestuur: 'ongemak'.

Onderzoekers noemen het lijden van proefdieren: 'ongerief'.

Rechtspositie van de vrouw

In 1956 werd de vrouw wettelijk zelfstandig.

 

In 1979 werd zwangerschap geen reden meer voor ontslag.

 

Dieren blijven (nog) rechteloos.

 

.

Paul Kraaijer - in retrospectief

Buro Jansen en Janssen deed onderzoek naar het verleden van Paul Kraaijer, de verrajer. Waarschijnlijk waren zij er, net als ik, nieuwsgierig naar wat voor man hij was en hoe hij tot zijn werk voor de inlichtingendienst gekomen is, t.w. de AIVD voorheen BVD. Je vindt het rapport hier.

Welnu, het levert een tekst van 100 blz. op en inderdaad geeft het de persoon meer reliëf, maar om nou te zeggen dat je er veel wijzer van wordt – nee. ’s Mans geboortedatum wordt niet eens genoemd! En verder is het rommelig opgesteld.

 

Ik ken Kraaijer van acties tegen dierproeven, het best herinner ik me hem voor het BPRC in Rijswijk. Een vrij lange, stille man, contact kreeg ik niet met hem. Vraag me zelfs af of we ooit wel een woord gewisseld hebben.

 

Het Buro informeert ons erover dat Kraaijer niet stilgezeten heeft. Hij was zoon van de hoofdredacteur van het Zwolse dagblad, en heeft zelf ook heel veel geschreven. Hij begon op de Zwolse rechtbank waar hij het bracht tot waarnemend griffier – zonder rechtenstudie! - maar  het beviel hem daar niet en hij gaf er na enkele jaren de brui aan. Daarna werd het een carrière van twaalf  ambachten en dertien ongelukken. In Zwolle werd hij nochtans een bekende figuur. Hij was heel actief voor het Zwolse GroenLinks, en voor de Anti Fascistische Actie (AFA). Later werkte hij een tijdlang voor een kabelkrant in Leiden, maar die ging failliet. Tot slot was hij actief als dieractivist, en daarover hield hij twee fraaie weblogs bij.
 

Wanneer precies hij overgelopen is wordt niet duidelijk. In ieder geval kon hij het bloedgeld goed gebruiken. Hij was enkele jaren in Almere getrouwd met een Surinaamse met drie kinderen. Na de scheiding leerde hij via een datingsite weer een andere Surinaamse vrouw kennen, Jacintha, een onderwijzeres. Zij woont in Paramaribo en daarheen is hij in 2010 geëmigreerd. Althans voor zolang het duurt.
Ook daar houdt hij zich niet gedeisd, maar op een nieuw weblog brandt hij de Surinaamse media keer op keer af. Of dat de manier is om daar nog ooit een betrekking te krijgen?

 

Ook na lezing van het rapport van het Buro kan ik de man niet plaatsen. Hij wekt de indruk links te zijn, en compassie met dieren te hebben, maar wat zegt dat als iemand onbetrouwbaar is? 

Kraaijer de verrajer



In 2012 maakte Paul Kraaijer op de televisie bekend dat hij, met tussenpozen, gedurende zijn halve leven, namelijk 26 jaar lang, voor de AIVD heeft gewerkt. Een eerloze verrader dus, die zich voor zijn diensten ook liet betalen. Ik veronderstelde altijd dat hij voor demo’s in Rijswijk (BPRC) uit Zwolle kwam, nu blijkt dat hij een appartement van de AIVD in Almere bewoonde (en reiskosten vergoed kreeg).

Wat hij precies bereikt heeft is niet duidelijk; alleen bekende hij een smerig spel te hebben gespeeld met de 'Vegan Streaker'. Kraaijer was bang dat deze de koninkijke familie wat zou aandoen. Mooie aanhangers heeft die familie!

Dat hij met zijn bekentenis komt is ‘omdat hij schoon schip wil maken’. Iets van een geweten heeft ook deze man dus nog wel. Verwant met degene die dierproeven doet: een restgeweten. Het doel heiligt de middelen. Kraaijer voegde er nog maar gauw aan toe dat hij hoopte dat zijn optreden ook als waarschuwing zou dienen voor organisaties van dieractivisten!

Wat ik in Kraaijer waardeerde was zijn trouw: bij iedere demo tegen dierproeven was hij er.

Daar kwam bij dat hij heel actief was met een website/blog over Animal Rights. Die ververste hij dagelijks. Een tijdje hebben we elkaars blog gevolgd, maar ik verloor mijn interesse omdat ik hem te feitelijk vond: niet-opiniërend. Ook hij haakte af bij mijn blog, ik weet niet waarom.

Een gesprek heb ik met hem eigenlijk nooit gevoerd, ook niet op locatie. Hij was het type sfinx. Zocht ook geen contact, vreemd genoeg. Voer voor psychiaters.

De man is geëmigreerd naar Suriname. Ook daar gaat hij de wereld verbeteren. De burgers zijn gewaarschuwd.

***

N.B. Dit is de tweede keer dat ik een dergelijke bekentenis verneem. Enkele jaren geleden maakte een mij bekende, Haagse studente bekend dat zij korte tijd voor de AIVD geïnfiltreerd had. Ze deed dat om er een renpaard op na te kunnen houden...

PvdD: de bezem door de top

Op 17 april j.l. verscheen in NRC Weekblad, bijlage bij de zaterdagkrant, een groot artikel waarin de Partij voor de Dieren (PvdD) vergeleken wordt met de Partij voor de Vrijheid (PVV). De reden is dat ze tegelijk in de Tweede Kamer gekomen zijn. Het stuk is geschreven door ene Pieter van Os, politiek redacteur van de krant. Hij heeft een (soort van) website.

Hij zegt maandenlange gesprekken te hebben gevoerd met Lieke Keller, die hij partijvoorzitter noemt en met Marianne Thieme, die hij partijleider noemt, - zo goed is Pieter op de hoogte. Ook sprak hij met Hans Bouma, Nico Koffeman (foto) en anderen.

Het verhaaltje heeft weinig om het lijf; ik denk niet dat iemand van de PvdD geïnteresseerd is in de PVV. Die partij heeft een handvol goede punten over dieren in zijn recente verkiezingsprogramma, maar dat is het dan ook wel.

Het slot van het artikel daarentegen is sterk te noemen, doordat Van Os daar een aantal belangrijke onderwerpen van de PvdD netjes onder elkaar zet. Onder andere memoreert hij dat het budget voor alternatieven voor dierproeven de afgelopen jaren verdubbeld is: van 900.000 euro naar ruim 2 miljoen per jaar. Nog altijd een schijntje maar beter dan niks. Minstens zo belangrijk is dat het aantal dierproeven jaarlijks met 10 procent moet dalen.

Maar er zit een adder onder het gras, en daarop is hier al meermalen door anderen gewezen: 

Van Os ontmaskert Koffeman.

 Ik kan niet anders zeggen dan dat het zeer kwalijk is wat deze naar voren brengt, zelfs als ik de contekst in aanmerking neem. Die contekst is dat de PvdD de enige partij is die niet alleen denkt aan de korte en middellange termijn. Koffeman: “wij denken als enige aan de toekomst van de hele planeet.”

Van Os: “En die dieren dan?”

Koffeman: “Die zijn slechts onze invalshoek. Denk jij dat we in de Tweede Kamer waren gekomen onder de naam Partij voor de duurzaamheid?”

En dèze man zit in de Eerste Kamer voor de Partij voor de Dieren.

Naar mijn mening had het partijbestuur hem over deze uitspraak direct ter verantwoording moeten roepen en publiekelijk afstand moeten nemen van deze beweringen. Zo ver ik weet is dat niet gebeurd. Als dat klopt, laat het opnieuw zien dat dit bestuur geen knip voor z’n neus waard is.

• Het is dan ook de hoogste tijd dat dit partijbestuur zijn biezen pakt.
• Van Nico Koffeman dient de PvdD zo snel mogelijk afscheid te nemen.

Belangrijk is tijdig een opvolger aan te wijzen voor de Eerste Kamerverkiezingen van volgend jaar. (kandidaatstelling sluit in april)