Goede doelen graaiers

Goede doelen graaiers

http://ikbenhetbeu.nl/goede-doelen-graaiers/

http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBNHO:2016:7654

---

Opnieuw: Harrie Verhoeven

WAGENINGEN - ‘Het is belangrijk dat er zo snel mogelijk onderzoek wordt gedaan naar het kankermiddel 3BP', dat zegt Harrie Verhoeven, plantencelbioloog aan de Wageningen Universiteit. Hij wil dat meteen begonnen wordt met onderzoek, waarbij het middel getest wordt op een geselecteerde groep kankerpatiënten.

Het kankermiddel (officieel 3-broompyruvaat) ligt sinds een maand onder vuur. Drie patiënten overleden na toediening ervan door de Duitser Klaus Ross in de kankerkliniek in Bracht.

De Duitse politie doet onderzoek: was 3BP de doodsoorzaak? Volgens Verhoeven kan dit middel kankerpatiënten een langer en menswaardiger leven bieden. Zijn zoon Yvar was zeven jaar geleden de eerste mens op wie het middel is getest.

'Bedankt pap'

De woorden van zijn zoon op zijn sterfbed, zijn de drijfveer voor Verhoeven: 'Bedankt pap, voor het jaar extra dat ik heb gekregen.' Yvar werd 18 jaar.

Volgens Verhoeven is het van belang dat er meer duidelijkheid komt over de manier van toedienen en de dosering van 3BP. 'Als je het middel verkeerd gebruikt, kan het gevaarlijk zijn. Als bioloog schrok ik in eerste instantie van dit middel. Het is een sterk zuur dat zelfs roestvrij staal kan oplossen.'

'Het is een onstabiele stof die onder zeer gecontroleerde omstandigheden gebruikt moet worden. De Amerikaanse onderzoekster waar wij mee hebben samengewerkt, lukte het om het middel stabiel te krijgen, zodat het veilig kon worden toegediend.'

Menswaardig leven

Het middel 3BP was tot 2007 alleen nog maar op dieren getest. Het is Verhoeven die het voor elkaar kreeg om zijn zoon als eerste mens te kunnen laten behandelen. Hij schreef 500 klinieken aan om hem te helpen. Er kwam één reactie van interventieradioloog Thomas Vogl, hoogleraar aan de Goethe-Universiteit in Frankfurt. Na toestemming van de Ethische Commissie van het ziekenhuis in Frankfurt, kon de behandeling van start.

Ook bij Yvar ging het in het begin bijna mis. 'Hij raakte in coma, maar de arts greep goed in en zorgde dat de afvalstoffen sneller werden afgebroken om nieuwe problemen te voorkomen. Na de behandeling heeft Yvar nog een jaar kunnen leven. En menswaardig. Hij kon weer gewoon eten en weer gamen met zijn vrienden.'

Bron: http://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2115613/Bied-kankerpatient-langer-leven-met-3BP-bioloog-Wageningen-bepleit-snel-onderzoek

***

Commentaar

Ruim vier jaar geleden verdedigde Verhoeven op dit blog al zijn opvattingen.

Ik heb niet het idee dat we sindsdien veel verder zijn gekomen.

Hiv-remmers

Ook na 10 jaar antiretrovirale therapie (ART) blijven hiv-gerelateerde risicofactoren zoals het ooit doorgemaakt hebben van een aidsgerelateerde ziekte, virale load, het aantal CD4-cellen en intraveneus drugsgebruik als besmettingsbron sterke voorspellers van verhoogde mortaliteit.

Bron: Ned. tijdschr. voor geneeskunde, 9-9-2016

Ver. tegen de Kwakzalverij

In de krant van 2 september schrijft de Vereniging tegen de Kwakzalverij (VtdK) maar weer eens een parmantig stukje tegen de ‘kwakzalverij’. Bedoeld wordt de alternatieve geneeskunde en aanleiding zijn een paar ingezonden teksten in deze krant. Vanzelfsprekend voor deze Vereniging deugt er niets van alternatieve geneeskunde, dat is allang allemaal ‘bewezen’, maar ja, de mensen zijn ziek en dom en willen maar niet luisteren. Het heil is alleen te vinden bij de reguliere geneeskunde, ‘evidenced based’.

Op dit puberale eigen gelijk is het nodige af te dingen. Wat de VtdK niet wil accepteren is dat de medische wetenschap, en zeker de geneeskunde, geen exact vak is. Er wordt in de geneeskunde helemaal niks ‘bewezen’. Bewijzen gebeurt op z’n hoogst in het laboratorium, onder heel speciale condities. Maar  de alledaagse praktijk van de geneeskunde staat daar ver vanaf. Dat kan iedere dokter je vertellen.

De VtdK zou niet zo antipathiek zijn als ze minder betweterig en meer genuanceerd te werk zou gaan. Kritiek op alternatieve geneeswijzen is prima maar uitsluitend daarop de pijlen richten maakt ongeloofwaardig. Eén voorbeeld van de website van de Vereniging: “Humbug is het, de helende werking van paardrijden voor autistische kinderen.” Daar sluit ik me graag bij aan. Mar tegelijk: wat biedt de reguliere geneeskunde deze kinderen? Genezing? Dacht het niet.

Bron: ‘Niets meer dan placebo-effect’; Cees Renckens en Frits van Dam, Vereniging tegen de Kwakzalverij. Trouw 2 september 2016, blz. 22.

Ingezonden aan Trouwredactie. Geweigerd.

Einde aan dierproeven

Herhaling!

Welke mogelijkheden ziet u om dierproeven af te bouwen?

https://www.ncadierproevenbeleid.nl/actueel/weblog/weblogberichten/2016/input-advies-afbouwschema-gevraagd

De staatssecretaris van Economische Zaken Martijn van Dam heeft als ambitie om Nederland in 2025 wereldleider proefdiervrije innovaties te laten zijn. Van Dam heeft het NCad gevraagd om een afbouwschema van dierproeven op te stellen. Hij wil daarbij dat concrete doelen worden benoemd zoals het uitfaseren van wettelijk voorgeschreven toxiciteitstesten in de komende tien jaar. In het totaalplan moeten alle relevante facetten zijn opgenomen om afbouw en uitfasering van dierproeven te realiseren. Het NCad vindt het allereerst  van groot belang om inzicht te krijgen in onderzoeksgebieden waar mogelijkheden liggen, maar ook voor welke domeinen de afbouw van dierproeven op dit moment niet realistisch is.

De adviesaanvraag heeft in het werkveld heel wat reuring veroorzaakt. Vragen als ‘heeft het NCad haar realiteitszin verloren?’ en ‘hebben jullie wel voldoende voeling met je achterban?’ tot opmerkingen zoals ‘dit is absoluut onmogelijk’ en ‘Nederland zal volstrekt geïsoleerd raken’. Dierenbeschermingsorganisaties bleven stil.

We zijn aan de slag gegaan met als eerste doel zoveel mogelijk ideeën en suggesties te verzamelen. In een tweetal werkateliers werden de deelnemers (denkers) van binnen maar vooral ook van buiten het onderzoeksveld nadrukkelijk gevraagd ‘out of the box’ te denken en perspectieven en scenario’s te schetsen die bij kunnen dragen aan een toekomst zonder dierproeven. De oogst van deze twee bijeenkomsten zal de basis moeten gaan leveren voor de richting en het raamwerk van deel 1 van ons advies. Want, ja, het NCad en haar Ondersteunend Bureau pakken het doordacht aan: er zal zeker een deel 2 komen!

Wat mij persoonlijk nog wel wat zorgen baart is de neiging om te zeer te focussen op nieuwe technologieën die dierproeven in bepaalde onderzoeksgebieden mogelijk kunnen gaan vervangen. Met andere woorden: stukjes van de puzzel vervangen door nieuwe stukjes zodat de afbeelding goed zichtbaar blijft, in plaats van een geheel nieuwe puzzel met een nieuwe, aantrekkelijke en kleurrijke afbeelding. Naar mijn mening moeten en zullen sociale, humanitaire en ethische afwegingen sleutelbegrippen gaan worden. Ik ben dan ook erg blij dat het NCad lid dat de trekker is van dit project tevens ethicus is. Het is bij haar in goede handen!

Het NCad wil graag voor dit advies ook relevante, constructieve en originele ideeën en suggesties uit de samenleving ontvangen. Daartoe roepen we iedere geïnteresseerde  op  om ons te laten weten welke (on)mogelijkheden u ziet om dierproeven af te bouwen. U kunt dat doen door te reageren op dit blog, maar dan is het aantal tekens wel beperkt tot 2000. Als u meer tekens nodig heeft dan kunt u ons uw suggesties ook mailen via NCad@minez.nl. We zijn benieuwd naar uw inbreng!

Merel Ritskes

.Op de wijs van: Vogeltje wat zing je vroeg

https://www.youtube.com/watch?v=aNrt9DNHkG8

We moeten het nog eens hebben over Merel Ritskes, vriendin van de Dierenbescherming, door de laatste benoemd tot Dierenbeschermer van het Jaar 2011. (foto) 
En intussen hoofd van het Proefdierlab in Nijmegen (Radboud universiteit), met ruim 20.000 dierproeven in datzelfde jaar, exclusief het aantal reservedieren dat in voorraad afgemaakt werd. Met de Dierenbescherming als vriend heb je geen vijanden meer nodig. 

Ritskes begon haar werk met een oratie onder de hooggestemde titel ‘Heeft een rat Boeddhanatuur?’ Dat is inmiddels 10 jaar geleden. Het antwoord op die vraag moet ik schuldig blijven, maar wel schijnt mevrouw alvast tot Zen-meesteres benoemd te zijn. (Door haar echtgenoot?) 

Vijf jaar geleden had Merel een ingeving. Aan onderzoek met proefdieren zou een ‘wetenschappelijk literatuuronderzoek’ vooraf moeten gaan. Even dacht ik dat het een grapje was, maar nee hoor. De situatie is kennelijk zo ernstig dat het niet eens gebruikelijk is om voorafgaand aan een experiment even na te gaan of misschien een ander al eens op dit idee gekomen is. Als om de ernst van de zaak te onderstrepen, kreeg het onderwerp een Engelse titel: ‘Synthesis of evidence.’  

Weer vijf jaar later, in 2016, is dit idee zelfs omarmd door de Nationale Commissie Alternatieven voor Dierproeven. De tijd gaat snel. 

Gaan we nu over naar de Nijmeegse praktijk. Tot haar eer moet gezegd worden dat Ritskes het aantal jaarlijkse dierproeven aan haar instituut met ongeveer een derde teruggebracht heeft, tot het hierboven genoemde aantal. Toegegeven, dat is niet gering. 

NB. Haar voorganger, Joop Koopman, was dierenarts, en ook hij werd onderscheiden. Niet door de Dierenbescherming weliswaar, maar Hare Majesteit Koningin Beatrix behaagde het hem bij gelegenheid van zijn pensionering te benoemen tot Officier in de Orde van Oranje Nassau. Ach, het Koninklijk Huis kijkt niet op een beestje meer of minder. 

Let wel: de reductie van het aantal proefdieren was eenmalig. Tot 2014. In dat jaar steeg het aantal dierproeven aan het Radboud opeens tot liefst 49.503 (excl. reservedieren). Ruim meer dan een verdubbeling! Een verklaring heb ik niet kunnen vinden. Het is waar dat de implantatie van de Europese regelgeving vaker geleid heeft tot een grotere opgave van het aantal dierproeven, maar zo extreem is mij niet bekend. Ik heb er verder niemand over gehoord. Niet in Nijmegen, en niet daarbuiten. Niet in de media, niet door de Dierenbescherming, Proefdiervrij, Partij voor de Dieren, activistische organisaties. 

Ik heb mevrouw nu maar zelf om opheldering gevraagd.

Mens en dier in theologisch perspectief (ingez.)

"Mens en dier in theologisch perspectief” van Jacques Schenderling heb ik gelezen. Schenderling beschouwt dieren als niet-personen. 

Volgens hem mag je dieren niet laten lijden, maar wel snel en pijnloos doden. 

De diersoorten moeten in stand worden gehouden. Dieren hebben het recht zoveel mogelijk natuurlijk te leven. 

Gebruik van dieren vindt hij op bijbelse gronden gerechtvaardigd, misbruik beslist niet. 

Dierenwelzijn is heel belangrijk voor hem. 

Hij maakt verder een onderscheid tussen hoger ontwikkelde zoogdieren, zoals apen, honden, katten en vee en de overige dieren. 

Hij is predikant en volgens hem hebben protestantse theologen zich meer tegen dierproeven uitgesproken dan katholieke. 

 ---

Commentaar 

Deze dissertatie en 'bijdrage aan het debat over de morele status van het dier' is een prachtig boek, ook al dateert het alweer van 1999.

Het beroep op het persoonsbegrip echter, tegen het eind van het boek, vind ik een (bekend) zwaktebod. Een goedkoop woordspel om misbruik van dieren te legitimeren, en ze rechten te ontzeggen.