Dit is een onafhankelijk weblog over dierproeven en proefdieren. Je wordt uitgenodigd te reageren. Daartoe is ruimte onder het bericht. Na het intypen van de tekst vul je je naam in en klik je op: Een reactie plaatsen. Lukt dat niet in 1x, klik dan nogmaals op: Een reactie plaatsen. Contact: edb631(at)gmail.com
Respect voor dieren
maandag 27 juli 2015
zondag 26 juli 2015
Als ik het voor het zeggen had... (ingez.)
In China, Vietnam, Korea en meer landen worden honden gruwelijk
afgeslacht voor menselijke consumptie en daartegen komt steeds meer
protest. Vanuit de hele wereld maar ook door de inheemse bevolking.
Helaas gebeurt er niet snel iets en zal het waarschijnlijk nog vele
jaren gaan duren voordat die barbaren er mee stoppen. Hier in het westen
zijn we al niet veel beter want wij eten honden niet op maar gebruiken
ze voor allerlei proeven, zogenaamd voor de medische wetenschap. Dat
klinkt een stuk minder erg maar het is ook een vorm van afslachten,
alleen gaat dit veel langzamer. De honden die worden opgegeten worden
door die lui daar gemarteld en hier duurt het martelen nog even ietsje
langer, want ze sterven pas na een aantal operaties of andere pijnlijke
ingrepen. Wat is het verschil? Helemaal niets. Of het nou voor de
wetenschap of voor het opeten is, deze arme honden moeten vreselijk
lijden voordat ze eindelijk mogen sterven.
Hoe lang duurt de zeehondenjacht nu al? Al vele jaren wordt er vanuit heel de wereld geprotesteerd. Zeehondenbont wordt in veel landen al lang niet meer geimporteerd en toch worden er jaarlijks nog veel zeehondjes dood geknuppeld omdat ze dan wel weer een ander gat in de markt vinden. Kortom....het ene mens kan dit leed niet verdragen en het andere mens draagt nu eenmaal graag een bontjas. En wij gebruiken honden voor dierproeven en in Azie hebben ze ze graag in de kookpot. Wat nu? Is er een oplossing voor al dit dierenleed? Wie het weet mag het zeggen. We kunnen slechts alle dierenbeulen uitroeien.
Alhoewel, als ik het voor het zeggen had zou ik het wel weten. De ene helft van alle dierenbeulen in de kookpot om er alle hongerlijdende dieren mee te voeden en de andere helft is prima te gebruiken voor de medische wetenschap want uiteindelijk kun je onze medicijnen en ingewikkelde operaties het beste testen op mensen, toch.....? Ja, ik weet dat ik dit niet mag zeggen maar ik zeg het toch.
Hoe lang duurt de zeehondenjacht nu al? Al vele jaren wordt er vanuit heel de wereld geprotesteerd. Zeehondenbont wordt in veel landen al lang niet meer geimporteerd en toch worden er jaarlijks nog veel zeehondjes dood geknuppeld omdat ze dan wel weer een ander gat in de markt vinden. Kortom....het ene mens kan dit leed niet verdragen en het andere mens draagt nu eenmaal graag een bontjas. En wij gebruiken honden voor dierproeven en in Azie hebben ze ze graag in de kookpot. Wat nu? Is er een oplossing voor al dit dierenleed? Wie het weet mag het zeggen. We kunnen slechts alle dierenbeulen uitroeien.
Alhoewel, als ik het voor het zeggen had zou ik het wel weten. De ene helft van alle dierenbeulen in de kookpot om er alle hongerlijdende dieren mee te voeden en de andere helft is prima te gebruiken voor de medische wetenschap want uiteindelijk kun je onze medicijnen en ingewikkelde operaties het beste testen op mensen, toch.....? Ja, ik weet dat ik dit niet mag zeggen maar ik zeg het toch.
zaterdag 25 juli 2015
vrijdag 24 juli 2015
Compliment voor mevrouw Ritskes
Aan
de Radboud Universiteit in Nijmegen worden dorstige apen in stoelen vastgebonden
en gedwongen mee te werken aan hersenexperimenten. De dieren krijgen vooraf
amper wat te drinken en worden tijdens de experimenten met een druppel water of
sap beloond wanneer zij een handeling goed verrichten. Proefdieren hun
basisbehoeften onthouden zoals drinken is dierenmishandeling.
Uit publicaties van de Radboud Universiteit blijkt dat waterrestrictie een zeer gebruikelijke methode is om apen te dwingen taken uit te voeren. De apen krijgen nog geen glas water per dag! |
De apen ondergaan eerst een operatie zodat elektroden
geplaatst kunnen worden in de hersenen. Op deze wijze kunnen de onderzoekers de
hersenactiviteit van de apen meten. Tijdens het experiment zelf worden apen
afgezonderd in een verduisterde, geluidsdichte ruimte waar ze naar beeldschermen
moeten kijken en geluiden te horen krijgen. Om te verhinderen dat de apen hun
blik afwenden van het beeldscherm worden ze vastgebonden in primatenstoelen
waarbij ook hun kop is gefixeerd. De studies duren vele jaren. Na afloop worden
de dieren afgemaakt.
bron: stg. Animal rights
***
Commentaar
Mevr. Ritskes is hoofd van het Nijmeegse lab.
In 2011 werd zij onderscheiden door de Dierenbescherming, voor haar goede werk.
donderdag 23 juli 2015
dinsdag 21 juli 2015
MH-17
In Nederland worden dagelijks ruim 2.700 proefdieren
gedood. De helft ervan is eerst ziek gemaakt, en aan pijnlijke ingrepen
blootgesteld.
Een van de mensen die daar leiding aan gaf, zat in het neergeschoten vliegtuig MH-17.
Een van de mensen die daar leiding aan gaf, zat in het neergeschoten vliegtuig MH-17.
Belasting voor dierproeven
How the Government Is
Perpetuating $12 Billion in Animal Cruelty
Kristie Eshelman on July 8, 2015
In summer of 1995, 17-year-old Anthony Bellotti accepted an internship at a
taxpayer-funded animal experimentation laboratory.
Before that summer, Anthony Bellotti had never really thought about animal
activism. But his internship experience led him to realize just how cruel, and
often unnecessary, government-funded animal testing was—and how American
taxpayers, like it or not, were unfairly being forced to subsidize most of it.
Bellotti told the Huffington Post:
You don’t support “socialized medicine,” why on earth would you support
socialized “medical research? And even if you support animal experimentation in
principle, do you really want to pay for it with higher taxes?
As the result of his summer internship, Bellotti decided to dedicate the
rest of his life fighting animal cruelty by targeting its source: wasteful
government spending. Two years ago, Bellotti founded the White Coat Waste Movement, an organization dedicated to challenging wasteful government spending as
the source of the majority of animal testing.
Generation Opportunity had a chance to sit down with Bellotti to better
understand the issue. Apparently, the government, through the National Health
Institute (NIH), spends between $12 billion and $14.5 billion tax dollars to
pay for wasteful and completely unnecessary animal experiments. That
doesn’t even include funding for experimentation through organizations like the
EPA, the USDA, and other agencies.
These are not the experiments driving the latest cutting-edge medical
discoveries; they are being done to satisfy academic interests. In fact, 47
percent of NIH grants go to benefit research projects at colleges and
universities. And each individual project costs millions.
Take the following examples:
- The recent economic “stimulus” spending program sent $144,541 in taxpayer dollars to Wake Forest University where researchers forcibly addicted monkeys to cocaine. The conclusion of the experiment was that cocaine was highly addictive and dangerous.
- The taxpayer-funded Oregon National Primate Research Center spent $9.5 million to force-feed monkeys fatty food and sugary drinks while they were shut into tiny cages. Researchers concluded from this endeavor that the monkeys would have benefitted from more activity and less rich food.
- Researchers at the Ohio State University spent $9 million to force beagles to run on treadmills to see how long it would take to induce heart attacks. For 20 years, this study reinforced the knowledge that exercise can be good for you—in moderation. Ohio State recently wrapped up its endeavors, but Wayne State University is continuing this line of research.
Government is using our generation’s money to provide these grants. We’re
providing the funding, but we’re not receiving any accountability for what
these experiments are actually accomplishing. In fact, there’s increasing
evidence that animal testing isn’t effective at all for creating new products
or solutions for humans.
Ex-NIH Director Elias Zerhouni said:
We have moved away from studying human disease in humans. It’s time we
stopped dancing around the problem…we need to refocus and adapt new
methodologies for use in humans to understand disease biology in humans.
Additionally, Federal Drug Administration (FDA) admitted that 92 to 96 percent of all the drugs tested successfully on animals
would fail on humans.
Contrast this with the private sector in the U.S., which, according to
Bellotti, spends a fraction of what the government spends per year in the
United States. He told Generation Opportunity:
[The private sector is] realizing that animal experimentation is slow,
ineffective, and expensive because beagles aren’t merely furry little people
who walk on all fours. It’s much more complicated than that. Testing a new drug
on a mouse is no guarantee that it’s going to be a safe OR effective drug for
humans. It actually leads to a lot of false positives and false
negatives. And when the private sector does engage in animal experimentation,
it’s usually because [it] is forced to because of an outdated 1930s-era
regulation. So [it often has] no choice but to comply.
New technologies and ways of testing drugs, treatments, and even makeup
have been permeating the private sector, causing it to move away from animal
testing as a means of research. The federal government,
in contrast, continues to use tax dollars to perpetuate a practice which is
both cruel and often ineffective. As Bellotti says:
If something is truly valuable, find your own money to do it.
***
vrijdag 17 juli 2015
Dierproeven: zinloos - immoreel
Eiwit biedt aanknopingspunt voor behandeling effecten obesitas. Het lichaamseigen eiwit IL-37 beschermt het lichaam tegen de gevolgen van overgewicht. Dit recent ontdekte eiwit heeft een functie in het remmen van ontstekingen in overmatig vetweefsel die op termijn kunnen leiden tot diabetes. Een verstoorde balans tussen de verschillende onderdelen van het afweersysteem is een belangrijke oorzaak voor gezondheidsproblemen als gevolg van overgewicht.
Tot deze conclusies
komt Dov Ballak in zijn promotieonderzoek bij het Radboudumc.
Een van de eigenschappen van overgewicht is de aanwezigheid van chronische ontstekingen in het vetweefsel, zonder dat er een ziekteverwekker zoals een virus of een bacterie in het spel is. Deze ontstekingen leiden tot problemen in de stofwisseling, waaronder een ongevoeligheid voor insuline met diabetes type 2 tot gevolg. De ontstekingen ontstaan als de obese vetcellen signaalstoffen gaan afgeven die het afweersysteem activeren. Specifieke snel reagerende cellen van dit systeem, de zogenaamde macrofagen, reageren hierop en verergeren de ontsteking.
Het afweersysteem beschikt echter ook over een deel dat zich kan aanpassen aan een specifieke infectie en voor weerstand op de lange termijn zorgt. Ballak ontdekte dat dit deel van het immuunsysteem juist kan beschermen tegen de gevolgen van de ontstekingen. Laboratoriummuizen waarbij dit aangeleerde immuunsysteem ontbrak, hadden meer last van ontstekingen als gevolg van overgewicht. Dit kwam onder andere doordat de vetcellen minder geremd werden in de afgifte van signaalstoffen.
Een van de beschermende stoffen die Ballak op het spoor kwam is het eiwit Interleukine-37 (IL-37). Interleukines zijn signaalstoffen die er voor zorgen dat het immuunsysteem zich kan aanpassen. Ballak voorzag muizen – die van nature geen IL-37 aanmaken – van een menselijk IL-37 gen. Deze muizen waren er na een vetrijk dieet veel beter aan toe dan hun soortgenoten zonder het beschermende eiwit. Ze hadden geen overgewicht en geen bijbehorende ontstekingen, maar ook geen leververvetting en een betere insulinetolerantie.
Ballak keek gedetailleerd naar de stofwisselingsproducten in het bloed van de IL-37 muizen en zag dat ze onder andere meer adiponectine in het bloed hadden. Dit is een hormoon dat gezond vetweefsel uitscheidt en positief werkt op de stofwisseling. Ook hadden deze muizen meer enzymen in het bloed die positief werken op de stofwisseling. Dov Ballak: “Interleukine-37 lijkt een natuurlijke bescherming tegen de gevolgen van overgewicht te bieden. De vraag is of IL-37 ook zo goed werkt als je het van buitenaf toedient. Het antwoord op deze vraag is belangrijk om de stap te kunnen zetten naar de ontwikkeling van IL-37 in een vorm van therapie.”
Dov Ballak: “We weten nu dat een verstoorde balans in het afweersysteem ervoor zorgt dat je ziek wordt van overgewicht. Het is belangrijk om meer te weten over de precieze werking hiervan. Dat brengt het ontwikkelingen van behandelingen een stap dichterbij. Maar laten we wel wezen: de beste behandeling tegen de gevolgen van obesitas blijft nog altijd voldoende beweging, een uitgebalanceerd dieet en een gezonde levensstijl. Mijn proefschrift is eigenlijk overbodig als preventie van overgewicht meer aandacht zou krijgen van de overheid.”
***
Commentaar
"Meer onderzoek is
nodig" - als gebruikelijk. Muizen zijn immers geen mensen. En verder: "De vraag
is of IL-37 ook zo goed werkt als je het van buitenaf toedient."
Onderzoeker concludeert zelf tot overbodige dierproeven! Wat de immoraliteit van dit handelen nog vergroot. Deze doctorstitel betekent levenslang getekend door zinloze dierproeven.
maandag 13 juli 2015
dinsdag 7 juli 2015
maandag 6 juli 2015
Waarom dieractivist?
Why I'm An Animal Rights Activist When There Is So Much
Human Suffering In The World
-Abuse of animals is accepted by the same moral community that rejects the
abuse of humans.
-Nonhuman animals are conscious, intelligent, emotional beings.
-The degree and scale of the suffering involved in animal agriculture in
particular is beyond anything humanity has ever endured.
-Animal rights advocates don't just advocate for the rights of chimps or
cows or fish. They advocate for a more compassionate world for all beings.
-I became an animal rights advocate not because I don't care about humanity,
but because so few people care about the nonhuman animals.
-Being an animal rights activist is not about limiting our compassion to
nonhumans, it's about extending our circle of compassion to include all beings
who can suffer.
-I am an animal advocate quite simply because it is the animals who need me the most.
-I am an animal advocate quite simply because it is the animals who need me the most.
vrijdag 3 juli 2015
Dierproeven Maastricht
.Van 2010 t/m 2013 deed Maastricht proeven op 55.185 dieren.
Met reservedieren, totaal meer dan 100.000 dieren.
IEDER jaar doet Maastricht proeven op gemiddeld 33 honden
(exclusief reservedieren). Beagles.
'Ga door met mijn strijd tegen dierproeven'.
'Ga door met mijn strijd tegen dierproeven'.
(wordt vervolgd)
donderdag 2 juli 2015
Labradors Maastricht
De Universiteit Maastricht (UM) stopt definitief met het gebruik van honden
als proefdieren. De protesten zijn zo fel dat de universiteit vreest voor de
veiligheid van dieren en verzorgers.
De UM gebruikte de honden onder meer voor onderzoek naar de effectiviteit
van pacemakers. Er kwam veel kritiek op.
Een petitie werd ondertekend door 127.000 mensen en medewerkers van de UM
kregen mailtjes met doodsbedreigingen.
De UM zegt na zorgvuldige afwegingen te stoppen met de testen.
De dieren en hun verzorgers zouden vooral risico lopen tijdens hun
dagelijkse uitje naar de speelweide.
***
Commentaar
Van immorele mensen kun je zo'n laffe tekst verwachten.
Geen excuses maar zich verstoppen achter 'bedreigingen'.
Om van over je nek te gaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)