Tim Overdiek (NOS Radio 1 Journaal)

De manier waarop Tim Overdiek het NOS Radio 1 journaal medepresenteert, kan ik doorgaans waarderen.

Over het interview op 15 november met KLPD-chef Kraszewski, ben ik echter niet tevreden.

Het betrof de invoering van het meldnummer 144 Red een dier. Het is hier te beluisteren.

Overdiek kon het niet laten een poging te doen het onderwerp in het belachelijke te trekken. Zijn openingsvraag gaf daar meteen al blijk van: "Hoeveel dieren zijn er vandaag gered?"

De geïnterviewde gaf gelukkig serieuze, vakmatige antwoorden.

Aan het slot probeerde Overdiek nòg eens lollig te zijn: "Zijn er nog cavia's in nood geweest?"

Je moet wel heel onnozel zijn om de ernst en het belang van het onderwerp niet in te zien, terwijl het nummer notabene meteen al zo vaak gebeld werd.

Als Overdiek geen dierenvriend is, laat hij dan een dergelijk nieuwsitem a.u.b. niet presenteren.

Dat hij niet de minste kennis van het onderwerp heeft - zonder het blijkbaar te beseffen - is erg genoeg. Dat was uit het gesprek meteen duidelijk. Geen enkele vraag bijv. over de rol in dezen van de meermaals genoemde Dierenbescherming, de L.I.D. etc.

Farmaceutische industrie: GELD, EGO. MACHT

Zovirax wordt voorgeschreven tegen herpes (koortslip); het is tweemaal zo duur als het merkloze aciclovir.

Het wordt gemaakt door het Britse GSK, dat na ontwikkeling een octrooi op Zovirax had verkregen. Aan het einde van de termijn van het octrooi was er een aantal fabrikanten van merkloze geneesmiddelen, die aciclovir wilden maken, de merkloze versie van Zovirax.

GSK liet dit door de rechter verbieden.

De truc was dat Zovirax kort voor de afloop van het octrooi opnieuw door GSK geoctroieerd was, maar nu als middel tegen waterpokken. Dit nieuwe octrooi, op hetzelfde middel, stond goedkope productie ervan in de weg. Zovirax mocht nog langer niet nagemaakt worden.

***

Het boek van Robinson* - het zoveelste in een lange rij - stelt de gang van zaken van minstens honderd andere geneesmiddelen aan de kaak, waaronder Fen-Phen**, Herceptin, Lipitor, Losec, Pondimin, Redux, Taxol, Thallidomide, Valium, Viagra, Vioxx, Zocor en Zyban.

Dertig bladzijden (hfdst. 8) zijn gewijd aan de zaak van de hematologe Nancy Olivieri, en het middel Ferriprox (deferiprone). Het is een middel tegen een vorm van ijzerstapeling. Volgens Olivieri is het giftig, volgens de farmaceut Apotex niet. De controverse dateert van begin jaren negentig van de vorige eeuw. Recent heeft de Amerikaanse autoriteit FDA dit middel toch weer goedgekeurd.

Aan Prozac - het succesvolste medicijn na aspirine en penicilline - is hoofdstuk 9 gewijd. (21 blz.)

***

*Jeffrey Robinson, De medicijnenmaffia. Geld, ego en macht binnen de farmaceutische industrie

(Uitg. Elmar; 2003; 348 blz.)
** Zie ook: Ellen Ruppell Shell, Het honger-gen. De oorzaken van overgewicht (Hoofdstuk 7: 'Bedrijfsongelukjes')

>>>144<<< Red een dier!

Animal Cops
New York City

Vanaf heden kunnen mensen die getuige zijn van dierenleed terecht bij het speciale meldnummer 144. Idealiter komt na zo'n melding een 'animal cop' razendsnel in actie.

In het gedoogakkoord is afgesproken dat er een 500-man sterke dierenpolitie komt. Ook worden plegers van geweld tegen dieren strenger bestraft.

Met het nummer '144, red een dier', moeten meldingen van dierenmishandeling sneller op de juiste plek komen. De alarmlijn is ondergebracht bij het Korps landelijke politiediensten (KLPD). Niet alleen kan de politie in actie komen bij acuut dierenleed, maar ook dierenambulances kunnen via dit nummer worden besteld en inspectiediensten kunnen worden getipt als er bijvoorbeeld sprake lijkt te zijn van verwaarlozing van paarden. 

Tot nu toe zijn alleen nog parttime medewerkers dierenpolitie aan het werk. Dit jaar worden nog wel 125 van de 500 animal cops opgeleid aan de Politieacademie. Vanaf eind november gaan de eerste fulltime dierenagenten aan de slag.

Commentaar
Op een totaal van omstreeks 50.000 politiemensen vormt een dierenpolitie van 500 personen precies 1%! Geen indrukwekkend aantal. Maar alle begin is moeilijk en voorlopig beter iets dan niets.

Hiernaast heeft de Landelijke Inspectiedienst van de Dierenbescherming (LID) 14 mensen in dienst met opsporingsbevoegdheid. Hun functioneren laat echter zodanig te wensen over dat de behoefte aan een dierenpolitie dringend werd gevoeld.

Per jaar noteert de LID bijna 8.000 klachten.

Roofvogels door het klaslokaal

"Ronnie had wel een heel bijzondere verrassing voor zijn klasgenootjes. Tijdens zijn spreekbeurt over valkeniers had hij er namelijk een meegenomen, Martin Doderer, compleet met roofvogels,. Zo mochten de kerkuil Silver, steenuil Rambo en een Afrikaanse oehoe, genaamd Koda, in de klas rondvliegen. Een Europese oehoe liet zich op de arm bewonderen. Buiten op het schoolplein kwam de grootste roofvogel tevoorschijn, steenarend Zita. Deze vloog niet omdat de kinderen iets te opgewonden waren."

Commentaar Vogelbescherming 

Het aantal roofvogel- en uilenshows in Nederland neemt schrikbarend toe. Dat blijkt uit het onderzoek van Bureau Ulucus in opdracht van Vogelbescherming Nederland. 

De shows vinden plaats met vaak slecht gehuisveste vogels in een onnatuurlijke omgeving onder het mom van voorlichting. Als gevolg daarvan neemt ook het aantal uilen en roofvogels dat als huisdier wordt gehouden toe. Bovendien ontsnappen steeds meer roofvogels en uilen, wat kan leiden tot faunavervalsing.

Vogelbescherming Nederland spreekt zich daarom uit tegen het houden van roofvogel- en uilenshows en roept tezamen met de direct hieronder genoemde organisaties u daarom op geen roofvogel- en uilenshows te bezoeken of te organiseren. Alle overige natuurorganisaties roepen wij op om zich ook uit te spreken tegen roofvogel- en uilenshows en deze oproep begint vruchten af te werpen. Zo schrijft Jan-Jaap de Graaf, directeur van Natuurmonumenten, in een reactie: “Wij spreken dan ook onze steun uit voor dit initiatief”.

Lees meer hier.

Aarde

Afbeelding aanklikken voor vergroting

De relatieve grootte van de planeten Uranus (linksachter), Neptunus (rechtsachter), Aarde (linksvoor) en Venus
 (rechtsvoor) en de ster Ster Sirus B (midden).

bron: wikipedia

Rekkelijken en Preciezen; Peter Singer en Tom Regan

Joost Leuven (foto en onder) schreef een helder opstel over het onderwerp van de dierenrechten, onder de titel ‘Afschaffing of/en hervorming’. Het gaat over de grondleggers in onze tijd, Tom Regan, die voor afschaffing van alle misbruik van dieren is, tegenover Peter Singer, die onder een ingewikkelde argumentatie, genaamd ‘utilitarisme’, pleit voor minder dierenleed. Met andere woorden: hervorming, in plaats van afschaffing.

Joost beschrijft het als volgt:

(…) Hoewel het bij iedere sociale beweging zo is, dat er individuen zijn die er andere visies op na houden, is er bij de dierenrechtenbeweging vooral sprake van individuen die de ene visie aanhangen, maar de andere uitdragen.

Yates en Francione constateren dat, hoewel veel activisten persoonlijk min of meer denken als Regan (vlees eten is absoluut verkeerd en dierproeven altijd verwerpelijk), ze uit pragmatisch oogpunt een ideologie zijn gaan promoten die op die van Singer lijkt. Ze proberen bijvoorbeeld mensen over te laten stappen op meer biologisch, humaner of diervriendelijker geproduceerd vlees en zijn meer gericht op het verminderen van leed dan op het afschaffen van het gebruik van dieren.

Francione acht de in laatste jaren opgekomen dierenrechten organisaties daarvoor medeverantwoordelijk: zij willen veel leden en veel donaties binnenhalen, mede door steun van beroemdheden. Regans absolute, veganisme eisende ideologie is hiervoor minder handig, omdat veel beroemdheden en potentiële donateurs wel willen helpen, maar niet veganist willen worden. Singers visie vereist geen streng vegetarisme en zijn geleidelijke hervorming leidt sneller tot wat als overwinningen gezien kunnen worden. De grote dierenrechtenorganisaties en veel lokale actiegroepen kozen daarom binnen het discours steeds meer voor een dergelijke mildere visie, die gemakkelijker aanhang en sneller successen brengt. Regans visie is hierdoor de laatste jaren  gemarginaliseerd.

Een gevolg hiervan is dat veel activisten, nog steeds overtuigd van Regans gelijk, principieel vegetariër of veganist zijn, maar actievoeren voor hervormingen binnen de vleesindustrie (verdoofd slachten of castreren, biologisch geproduceerd vlees), menend zo sneller resultaten te boeken en meer aanhang te vinden. Wat ze eigenlijk geloven contrasteert met wat ze feitelijk uitdragen.

De boodschap van de huidige beweging bevat dit contrast, is dubieus en verwarrend, en luidt, zoals een criticus spottend zegt: “Vlees is moord tenzij het biologisch is”.

***

Dit is precies wat we zien – al jaren – bij de Dierenbescherming en tegenwoordig ook bij Wakker Dier. Proefdiervrij daarentegen houdt zijn rug recht.

Ik deel de mening van Regan en begrijp het standpunt van Singer niet. Hoe bespottelijk de opvatting van Singer in de praktijk kan zijn, laat Wakker Dier goed zien met zijn verkiezing van de meest sexy vegetariër die best een balletje gehakt mag eten! Dan ben je niet geloofwaardig meer. 

Of het citaat van Leuven: “Vlees is moord tenzij het biologisch is”. 

Jaren geleden had De Telegraaf een hele pagina over hengelen. Niels Dorland kwam aan het woord namens de Dierenbescherming en verklaarde dat zijn organisatie er niet tegen was. Het was nu eenmaal “de realiteit”.

Mijn standpunt is dat we misbruik terug moeten dringen, zonder concessies te doen. Je moet de ellende laten zien en beschrijven. Je moet ook het ‘nut’, de ‘noodzaak’, of de ‘opbrengst’, het ‘rendement’ aanvechten en ontzenuwen. De discussie met de misbruikers aangaan. Netwerken maken, zoals o.a. de gespecialiseerde Antidierproevencoalitie doet, door in Nederland en België tegelijk actief te zijn.

Een dierenrechtenorganisatie dient kortom v e e l z i j d i g  te zijn. Je staat voor een goede zaak, zolang je tenminste je beginselen niet verkwanselt. Het is dan nog altijd mogelijk om successen te behalen, door bijv. supermarkten over te halen de kiloknaller eruit te gooien. De castratie van biggen te verbieden. Idem: ritueel slachten. Inenting tegen veeziekten af te dwingen. Enz.enz.

Als je niet oppast doet de absurditeit zich nu voor dat dieractivisten elkaar gaan bestrijden. Dat moesten we maar niet doen. Beter is het die organisaties volop te steunen die beginselvast zijn. En de rest maar laten heulen met de vijand en in eigen vieze sop laten gaarkoken.

***

Joost Leuven studeert Filosofie en Sociologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hiervoor heeft hij in Leiden een propedeuse Biologie afgerond. Van jongs af aan is hij al erg geïnteresseerd in natuur en met name in dieren. Vraagstukken over dierenrechten houden hem al enkele jaren intensief bezig en in 2009, om zo meer bij te kunnen dragen aan dierenrechten, is hij actief geworden binnen de Partij voor de Dieren en PINK!. In november 2010 werd Joost gekozen als algemeen bestuurslid politieke vorming van PINK!. 

De nieuwe vegetariër eet vlees

vegetariër

Wakker Dier is al een tijdje de weg kwijt, op het spoor van de Dierenbescherming. Beide organisaties hebben geen probleem meer met vleeseters. Liever niet, dat nog wel.

Van de Dierenbescherming is dit geen verrassing. Deze organisatie heeft al lang geleden haar principes ingeleverd, zo ze ze al ooit gehad heeft.

Dat komt goed uit in deze crisistijd! De vaste lasten en salarissen moeten betaald blijven worden...

Wakker Dier is lange tijd gezien als principiële en strijdbare organisatie. Heel anders dus als de Dierenbescherming. Maar ook van WD is de glans af.

Dat begon ermee dat de acties 'Achter Gesloten Deuren' van Ongehoord uitdrukkelijk afgekeurd werden. Het aan de kaak stellen van misstanden in de vee-industrie is het alleenrecht van Wakker Dier. Daar moeten anderen met hun poten vanaf blijven.

Het clubje gaat nu zover vleeseters òòk te beschouwen als vegetariërs!

Ze doet dit in het kader van de verkiezing van de ‘meest sexy vegetariër’. Die verkiezing wordt al een tijdje jaarlijks georganiseerd en blijkbaar was men door de sexy vegetariërs heen. Dit is ook wel wat: EN Vegetariër EN Sexy! De nood moet wel hoog geweest zijn, dat Wakker Dier zijn toevlucht ertoe nam vleeseters nu ook maar te laten meedingen. Op z'n tijd een biefstukje, kippepootje, een beetje ganzenpâté (foie gras), dat moet toch kunnen?!

Het wachten is nu nog op de verkiezing van de 'Meest Sexy Vleeseter'.

Wakker Dier doet in het algemeen goed werk, en de Dierenbescherming heel soms ook, maar wel zonder mij. Beide lidmaatschappen heb ik beëindigd. Er zijn genoeg alternatieven, denk bijv. aan Ongehoord en Varkens in Nood. Men mag wel hopen dat de laatste haar rug recht houdt!

***

Commentaar (door Irma)

Van Wakker Dier ben ik donateur en ik vind dat ze prima werk leveren. Ik zie dat anders dan jij: het gaat niet om ons, het gaat om de dieren. Dus of iemand nou veganist, vegetarier, flextairer of godmagweten wat is, als er maar minder dieren gegeten worden! Vroeger vlogen vega's elkaar ook altijd in de haren, je was als ovo of lacto eigenlijk geen echte vegetarier, laat staan als je vis at. Zal me (soja)worst wezen. 

Zelf eet ik geen enkel dood dier. Maar al deed ik dat wel, veel zou het niet eens uitmaken. Misschien heb je meer aan 10 serieuze flextariers dan aan 1 vegetarier, waar het gaat om het besparen van dierenleed. Want wat doe je in je eentje tegen al die vleeseters? 

De laatste 100 jaar hebben we wel gezien dat de mensheid nooit op zal houden met vlees eten omdat ze compassie heeft met dieren. Dat zullen er altijd maar een paar zijn, die dat hebben. Dus wie weet ligt de toekomst wel in de flextarier. Als we er daar nu eens een paar miljoen van hadden, dat zou denk ik meer helpen. Voor die dieren dus. Niet voor ons. WD werkt ook niet voor ons, het is er voor de dieren. Ik zou weer vlees gaan eten als ik daarmee dieren kon redden (wat niet bestaat, maar stel dat er zo'n keuze was).

Voorlopig ben ik dus nog heel blij met WD, want die worden tenminste gehoord!