Wolvin (door Pjotr)

Hier een positief verhaal over een wolvin. Ook waar gebeurd. Zonder deze wolvin zou de wereld niet zijn zoals hij nu is. (maar dat geeft wel weer te denken!!)

Het verhaal over de stichting van Rome werd voor het eerst opgetekend in de 1e eeuw voor Christus door Vergilius in zijn epos "Aeneas". Romulus en Remus zouden de nakomelingen zijn van de Trojaan Aeneas. Aeneas ontsnapte met zijn vader Anchises en zijn zoon Ascanius uit het brandende Troje en belandde na veel omzwervingen aan de rivier de Tiber in Italië.
Een van zijn nakomelingen, de priesteres en Vestaalse maagd Rhea Silvia, was zwanger van de oorlogsgod Mars. Nadat zij werd vermoord werden Romulus en Remus in een rieten mand in Rome in de Tiber geworpen, waarna ze werden gevonden en gezoogd door een wolvin, de Lupa Capitoli, de wolf van het Capitool.

Commentaar BW:
Er zijn veel verhalen over wolven: sprookjes, mythen, sagen, legenden. Een beroemde legende is ook die van de wolf van Gubbio, een dorp in midden-Italië. Hierin speelt de heilige Franciscus een belangrijke rol.

Het 'biezen mandje' (als wiegje) is eveneens een bekend (kunst)historisch motief, dat we - niet voor het eerst - tegenkomen in het verhaal van het te vondeling leggen van Mozes.

23 Eeuwen voor Christus wordt dit motief al vermeld in de geschiedenis van Sargon van Akkad (Babylonië).

Sint Franciscus en de wolf van Gubbio

Zout

De Nederlandse levensmiddelenindustrie is er niet in geslaagd de doelstellingen voor zoutreductie te halen.

De verlaging van het zoutgehalte bleef steken op 10 procent, terwijl dat volgens het Actieplan zoutverlaging uit november 2008 gemiddeld 12 procent had moeten zijn.

De FNLI (Federatie Ned. levensmiddelenindustrie) vindt het jammer dat de gezamenlijke inspanning nog niet heeft geresulteerd in het behalen van het beoogde resultaat. Toch spreekt de branchevereniging van een forse stap. "Veel bedrijven hebben behoorlijk wat werk verzet. Een groot aantal productcategorieën behaalde de reductiedoelstelling of overtroffen deze. Broodvervangers, koek en banket, frituur & vleessnacks, salades, groentenconserven, bak- en braadproducten, ontbijtgranen en smeltkaas bereikten hun doelstelling."

'Van Hollandse weide'

‘Van Hollandse weide.
‘De koeien zorgen ervoor dat wij van verse melk worden voorzien’

Dit staat op een pak melk van AH. Een biologische boer heeft hiertegen bezwaar gemaakt bij de Reclamecodecommissie (RCC), omdat AH niet kan garanderen dat de koeien buiten lopen, maar desondanks wel die suggestie wekt.
Vee van biologische boeren loopt daarentegen verplicht buiten. Om die reden voelt klager zich benadeeld.

Het verweer van AH is dat het accent moet liggen op ‘Hollandse’, niet op weide. Dat blijkt ook uit de Nederlandse vlag op de verpakking. ‘Van Hollandse weide’ duidt er - gezien de aard van het product - naar gewoon spraakgebruik op dat het een Nederlandse product betreft.

AH claimt geen weidegang melk

AH ziet haar visie bevestigd in het RCC-geding hierover in 2006, aangespannen door Wakker Dier, waarbij de laatstgenoemde in twee instanties – ook in beroep dus - in het ongelijk werd gesteld.

De RCC stelt AH echter dit keer in het ongelijk!
Zij verwijst hiervoor naar een nieuw artikel 8 dat in werking getreden is in 2008.

De grap van deze uitspraak is nu dat de RCC b l i j f t  bij het standpunt dat ‘van Hollandse weide’ niet hoeft te betekenen dat de koeien in de wei lopen.

Echter: dat het accent zoals AH zegt, op ‘Hollandse’ moet liggen, dat dus met de aanduiding niet meer bedoeld wordt dan dat het een Nederlands product is, dat kan niemand weten die dat product koopt.
De RCC acht de reclame-uiting om die reden misleidend en oneerlijk, zijnde in strijd met art. 7 Ned. Reclamecode.

De RCC laat AH in zijn eigen mes lopen.

Als reactie heeft AH laten weten dat hij zich neerlegt bij de uitspraak van de RCC en dat hij als gevolg daarvan de tekst op de verpakking zal veranderen. De goedkoopste oplossing.

De hond Busje

Bij voorstellingen van cabaretière Katinka Polderman stond op het toneel o.a. een gitaarkoffer met daarin een hond.

Dit was Busje, overleden op 3 maart 2010.

In de Volkskrant van vandaag antwoordt ze op de vraag of er een nieuw Busje komt, het volgende:

‘Ik denk het niet. Dit was echt iets tussen mij en Busje. Busje was zo’n makkelijke hond, hij kon overal mee naartoe. Hij snapte dat elke avond in het theater min of meer hetzelfde is. Hij snapte wanneer hij uit de gitaarkoffer moest opstaan. In de toegift van het eerste programma zat een moment waarop ik tegen de zaal zei: “Goed, nu zijn we toe aan de toegift, en in het draaiboek staat dat ik zeg dat we nu bij de toegift komen en dat in het eerste couplet de hond opstaat en wegloopt.”
Dus dan sloeg ik mijn eerste akkoord aan - het was een A-akkoord - en dan rekte Busje zich uit, hij stapte uit de koffer en liep weg.

Met een hond moet je mazzel hebben.
Ik mis niet een hond.
Ik mis Busje.

Ik droom nog veel over Busje. Vorige week droomde ik eindelijk een keer dat hij ziek was. Eindelijk liet ik toe dat het wel eens slecht kon aflopen met Busje. Eén keer is hij dood geweest in mijn dromen, maar toen kwam hij na tien minuten weer aanlopen.

Tijdens zijn leven ben ik drie, vier maanden bezig geweest met mantelzorg. Zes keer per week stond ik met hem onder de douche om zijn huid te behandelen met stinkend spul, drie keer per week gingen we naar de dierenarts. Ik dacht dat het goed zou komen. Ik droom altijd dat het goed komt. Dat komt omdat ik uiteindelijk altijd hoop heb. Altijd heb ik hoop. In alles.'

ÀÀÀÀÀÀÀÀÀ. N.W.B..............

"Dan nog een primeurtje; alvast voor Nieuwjaarsdag 2011.

We hebben voor het spectaculaire Wereldkerstcircus in Carré kaarten gereserveerd.

Twee voorstellingen exclusief voor leden."

Guido van Woerkom

Hoofddirecteur ÀÀÀÀÀÀÀÀÀ.N.W.B

Kampioen aug. 2010

Hij rust in vrede

1. Eind 2006 overleed Robert Long. Hij was korte tijd ambassadeur van Varkens in Nood en vandaar dat deze organisatie bij dit overlijden een persbericht schreef. Dat eindigt met:

Hij rust in vrede.

Mr. Hans Baaij

Voorzitter Varkens in Nood

Dat slot is nu een beetje eigenaardig. Blijkbaar weet Baaij meer dan wij. Is hij soms paranormaal begaafd? Hoe kan Baaij anders zo zeker weten dat Long in vrede rust?!

Uiteraard is hier sprake van een taalfout - Baaij weet minder dan wij. Hij bedoelt niets anders dan de wens uit te spreken dat Long in vrede rust. Daarvoor bestaat een aparte werkwoordsvorm, de zgn aanvoegende wijs. Je moet het dus lezen als: hij ruste in vrede.

2. De artiest is inderdaad begraven. Hoewel hij de pest had aan godsdienst - herinnner je:  'Jezus redt' - had, is hij toch begraven op een Haagse rooms-katholieke begraafplaats!
Het kan raar lopen in het leven, beter gezegd: na het leven.

3. De vraag rijst of deze heilwens - hij/zij ruste in vrede - nog wel op z’n plaats is wanneer iemand gecremeerd is. Die 'rust' immers helemaal niet meer maar is in vlammen opgegaan.
Er is ook geen graf dus van 'grafrust'  is ook al geen sprake.

Ontslag voor 'integratie-adviseur'

Islamoloog Tariq Ramadan gaat in beroep tegen het vonnis van de Rotterdamse rechtbank dat hij terecht door de gemeente Rotterdam is ontslagen.
Ramadan zegt teleurgesteld te zijn over het ‘verassende besluit’, dat volgens hem geen rekening houdt met de omstandigheden waaronder zijn dienstverband in augustus 2009 werd beëindigd.

De moslimfilosoof werd in 2007 door Rotterdam aangesteld als integratieadviseur, maar kwam in opspraak toen bekend werd dat hij sinds april 2008 ook werkte voor de Iraanse televisiezender Press TV. Die zender geniet bescherming van het fundamentalistisch regime in Iran. Zowel de gemeente Rotterdam als de Erasmus Universiteit verbraken daarop hun contract met Ramadan

De rechtbank steunt de gemeente Rotterdam in haar oordeel dat er vorig jaar door de ontstane ophef geen maatschappelijk draagvlak meer was voor de functie van Ramadan bij de gemeente. Omdat de filosoof niet op korte termijn beschikbaar was voor overleg, was er volgens de rechtbank ook geen snelle oplossing in zicht.

Ramadan eiste bij de rechtbank een schadevergoeding van 84 duizend euro (ex BTW), als compensatie voor het voortijdig verbreken van zijn arbeidscontract.
Vanwege de maatschappelijke onrust is de gemeente volgens de rechtbank echter ook niet schadeplichtig, oordeelt de rechtbank.
Ramadan moet daarentegen de proceskosten aan de gemeente betalen, in totaal 3.638 euro.

In een reactie zegt Ramadan de uitspraak ‘oneerlijk’ te vinden omdat er volgens hem nauwelijks wordt ingegaan op zijn belangrijkste punten van verweer. ‘Er wordt geen rekening mee gehouden dat de gemeente nooit met mij gesproken heeft, en me binnen anderhalve dag ontslagen heeft terwijl ik op vakantie was.’

Commentaar BW:

1) Tariq Ramadan hield zich ‘onbereikbaar’ voor overleg;

2) hij heeft zijn werk voor Press TV niet gemeld bij gemeente en universiteit;

3) hij is voor de Iraanse tv-zender blijven werken, ook na de onlusten en gewelddadigheden volgend op de herverkiezing van Ahmadinejad.

Het ontslag om 'zwaarwegende redenen'  is terecht.
Geen termen aanwezig voor een schadevergoeding.